11. februar 2021 Dobošari u Vranju i Bujanovcu i „stripovanje“ Loznice
Tokom decembra Grupa 484 na online radionicama družila sa srednjoškolcima iz Vranja, Bujanovca i Loznice. Radionice su nastavak obrazovnog procesa započetog na programu za studente „ŠŠŠ, ŠTO ŠKOLA? – O identitetima i interkulturnim pitanjima“ koji je održan u oktobru. Naime, studentkinje i studenti koji su prošli kroz Školu formirali su grupe zadužene za različite gradove i dobili su zadatak da istraže interkulturno nasleđe zadatih gradova, kao i da, uz pomoć saradnika i saradnica Grupe 484, pripreme mala predavanja – prezentacije koje će biti deo radionica za srednjoškolce.
Trodnevne online radionice za srednjoškolce su održane 11-13. decembra za đake iz Vranja i Bujanovca, a 17-19. decembra za đake iz Loznice.
U Bujanovcu i Vranju smo istraživali „tajne gradosti“ tj. zanimljivosti o gradovima i ličnostima koje su doprinele pozitivnim promenama u gradu i bogatstvu kulturnog mozaika grada. Istraženi materijal je pretvaran u vesti o “velikim herojima”: srednjoškolci i srednjoškolke su učili da savladaju formu koju jedna vest treba da ispuni, na koja pitanja treba da da odgovori, kao i kako da istraženi sadržaj oblikuju u vest. Velikim herojima su nazvane ličnosti koje su značajno doprinele razvoju grada kroz vreme (kao što je nekadašnja upravnica vranjske bolnice dr Stanislava Ilić Gočobanka ili dr Izabel Emsli Haton, škotska lekarka koja je deo karijere provela u Vranju tokom i nakon I svetskog rata), a onda smo se fokusirali na savremene izazove u situaciji pandemije i na “male heroje” današnjice – sve ljude koji čine nešto dobro i ohrabrujuće za svoju zajednicu u situaciji koja je svima teška. Srednjoškolci i srednjoškolke su se fokusirali na prikupljanje dobrih vesti iz zajednice koje šalju poruku solidarnosti, ohrabrenja i saradnje ili su duhovite i optimistične.
Ove vesti su prikupljene i “objavljene” na gradskom trgu i u ulicama i parkovima nakon završetka radionica. Grupa je izabrala četvoro predstavnica i predstavnika za uličnu akciju „Dobošari dobrih vesti“. Ova grupa se opremila kostimima i dobošima i pošla u akciju ohrabrivanja svojih sugrađana i sugrađanki čitanjem dobrih vesti o “malim herojima i herojkama”. Čitanje bi započinjalo sloganom: “Popravljamo loše stvari, dobrih vesti dobošari!”, a dobra reakcija sugrađana navela je ovu grupu da svoje objave ponovi više puta u toku dana i na više mesta.
Nakon vranjsko-bujanovačke akcije preselili smo se u Loznicu. Virtuelno „stripovanje Loznice“ dovelo nas je do rekonstrukcije života radnika i radnica lozničke fabrike “Viskoza”. Ova fabrika – jedna od jugoslovenskih giganata nakon II svetskog rata, promenila je demografsku strukturu Loznice, navike, dinamiku i arhitekturu grada, a broj stanovnika grada se povećao više puta. Kako je izgledao društveni život Loznice tokom nekoliko decenija XX veka, saznali smo iz studentskih prezentacija – o korzou u Loznici; o planinskom domu Gučevo, koji je bio popularno izletište; o robnoj kući “Drina” i promenama u svakodnevnom životu Lozničana.
Rekonstrukciju svakodnevnog života ovog doba izvodili smo kroz pravljenje stripova sa učesnicima i učesnicama radionica. Za izradu stripa smo koristili: rečenice iz filma “Licem u lice” iz 1963. godine, koji se bavi problematikom svakodnevnog funkcionisanja jedne jugoslovenske fabrike; fotografije iz fabrike “Viskoza” i fotografije koje su nam ustupili učesnici i učesnice radionica. Kroz kombinovanje različitih izvora: tekstova, fotografija, filmova, stvarali smo strip i učili o sustretu kultura i navika tokom razvoja Loznice u 20. veku.
Istraživanje (istorije) svakodnevnog života i interkulturalnog nasleđa vodio je tim saradnika i saradnica: Ivana Bogićević Leko, Luka Knežević Strika, Jelena Mijić, Sanja Stamenković, Miloš Janković, Jelena Ranđelović, Dragan Protić iz umetničkog kolektiva “Škart” i Jelena Jaćimović.
Program sprovodi Grupa 484 u okviru zajedničkog regionalnog programa „Dijalog za budućnost: unapređenje dijaloga i društvene kohezije, i između, Bosne i Hercegovine, Crne Gore i Rupublike Srbije koju provode UNDP, UNICEF i UNESCO, a finansira ga Fond UN-a za izgradnju mira (UN PBF).
